Η απόλυτη ανάγκη για εμπιστοσύνη δεν είναι πολυτέλεια.
Το μυστικό της ουσίας μας είναι η βαθιά αναφορικότητα.
Αυτό καλύπτει δύο πλευρές. Η μία είναι η εσωτερική πλευρά που καλύπτει την ανάγκη να ανήκω κάπου, ένα από τα βαθύτερα κεντρίσματα και γνωρίσματα της αίσθησης της αγάπης.
Η άλλη είναι η εξωτερική πλευρά, η οποία εκδηλώνει την ανάγκη του ανθρώπου να εμπιστευθεί κάποιον ολοκληρωτικά για να γνωρίσει βαθιά τον εαυτό μου, μέσα από τον καθρέφτη του άλλου. Χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε νόημα ύπαρξης. Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί σε σχέσεις «μιας χρήσης». Η μεγαλύτερη «επένδυση» του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος. Όλες οι άλλες «επενδύσεις» προωθούν τις εφήμερες απολαύσεις και συν το χρόνο τη βαθιά απομόνωση.
