Η τάση για τελειομανία σε κάποιους ανθρώπους , βλάπτει σοβαρά την αυτοεκτίμηση των οικείων τους. Γι αυτό στο τέλος αν δεν σας μείνει άνθρωπος, μην απορήσετε.
Οι «αρνητικοί» άνθρωποι, συνήθως ψάχνουν να βρουν που είναι το λάθος στα πράγματα. Δύσκολα θα σου πουν μπράβο, σπάνια θα σε ενισχύσουν για μια ή σε μια προσπάθεια. Αν τους φέρεις τον ουρανό με τ΄άστρα, θα σου πουν ότι ξέχασες ένα μικρούλι, ένα εκεί πάνω δεξιά, πιο κάτω απ΄το φεγγάρι. Η τελειομανία ως εσωτερικό γνώρισμα, σημαίνει έλλειψη αποδοχής. Ανθρώπων πραγμάτων και καταστάσεων και μ αυτόν το τρόπο, τονώνουν τον εγωισμό τους που πάντα αρέσκεται να ανακαλύπτει κάτι ακόμα που χρειάζεται βελτίωση.
Μπερδεύονται με το νόμο της εξέλιξης, δεν μπορούν να κατανοήσουν εύκολα τα υπαρκτικά όρια του εαυτού τους και των άλλων και θέλουν να επιφέρουν μία τέλεια εικονική πραγματικότητα, η οποία να μοιάζει με την τελειότητα του Θεού.
Και σ αυτό το σημείο ξεκινάει η πτώση και η απομάκρυνση των άλλων από δίπλα τους. Και βέβαια αναρωτιούνται, γιατί να συμβαίνει αυτό; «Εγώ για το καλό της δικής σου εξέλιξης το έκανα…»
Ναι αλλά ξεχνάς ότι ο άλλος δε μπορεί να εξελιχθεί στους χρόνους που εσύ νομίζεις ότι μπορεί.
Σκοπός της αυτογνωσίας στη ζωή είναι να μάθουμε μέχρι που φτάνει το χέρι μας και όχι να το μεγαλώσουμε για να διορθώσουμε την ήδη υπάρχουσα τελειότητα του Θεού. Αυτός ξέρει τον τρόπο το χρόνο και το τι χρειάζεται διόρθωση για τον καθένα μας, στο χρόνο που μπορούμε να την αφομοιώσουμε.
