Η ανακοπή της χαράς, είναι σαν την ανακοπή της καρδιάς
Η χαρά είναι ένα συναίσθημα όπως όλα. Μας καλεί η φύση να το ζήσουμε, με τον τρόπο που μας το φέρνει η ζωή. Ολόκληρωτικά. Οι άνθρωποι που έχουν πολύ φόβο μέσα τους, δυσκολεύονται να ζήσουν ολοκληρωτικά τα συναισθήματά τους, γιατί νομίζουν ότι θα πάθουν κάτι απ΄αυτό. Εντωμεταξύ κανένα συναίσθημα δεν σκότωσε ποτέ κανένα. Ο φόβος είναι μία ψυχική κατάσταση, που υπάρχει σαν μνήμη στο μυαλό και πυροδοτείται από μια συνθήκη που δείχνει επικίνδυνη και αναλόγως την έντασή της, είναι ανάλογο και το ποσοστό του φόβου. Αυτή η μνήμη του φόβου, δεν αφήνει να βιώσουμε ολοκληρωτικά τη χαρά για κάτι που δείχνει να είναι πολύ καλό για τη ζωή μας και από το οποίο έχουμε όλη την ευεργεσία στον οργανισμό που δίνει η ενέργεια μιας ευχάριστης κατάστασης. Με τη μνήμη λοιπόν αυτού του φόβου και του πόνου που μας έφερε στο παρελθόν, ανακόπτουμε τη χαρά! Το μυαλό λέει: “ Μη χαίρεσαι και πολύ, γιατί δεν ξέρεις τι σε περιμένει και μπορεί να πάθεις πολλά»! Εγώ λοιπόν πριν προλάβω να βιώσω οτιδήποτε καλό μου έστειλε η ζωή, ανακόπτω αυτό που νιώθω, για να προετοιμαστώ να περιμένω, «αυτά τα πολλά»! Τα απρόβλεπτα και όλα τα πιθανά καταστροφικά σενάρια που μου λέει το μυαλό. Να αρρωστήσω, να χάσω τη δουλειά μου, να χωρίσω, να πάθουν κάτι τα παιδιά μου και άλλα πολλά. Εξάλλου είναι γνωστή η ρύση που λέει: «σε καλό μας, να βγουν τόσα γέλια» Κοινές προκαταλήψεις του θυμόσοφου λαού μας!
Η φωνή αυτή λοιπόν λέει: « Μη χαίρεσαι, γιατί δεν ξέρεις, αν θα είναι μόνιμη η χαρά. Μη χαίρεσαι, γιατί αύριο μπορεί να λυπάσαι. Μη βιώσεις ολοκληρωτικά την ευτυχία σου σήμερα, προετοιμάσου, γιατί αύριο θα είσαι δυστυχισμένος ή μπορεί να γίνεις» Με λίγα λόγια, σου λέει να μη ζεις! Η ζωή φέρνει όντως πολλά συναισθήματα, μπορεί να είμαι λυπημένος για ένα μήνα, μπορεί να είμαι θυμωμένος, φοβισμένος. Το ζήτημα είναι να βιώνονται ολοκληρωτικά τα συναισθήματα, όχι ως προς την έντασή τους, αλλά ως προς την ολοκλήρωσή τους. Να κάνουν τον κύκλο τους και να μη μένουν κατάλοιπα γιατί χρησιμοποίησα τον μηχανισμό της απώθησης. Μ΄αυτό τον τρόπο απορροφώνται ως εμπειρία και γίνονται ένα με την ύπαρξη. Έτσι είναι και με τη χαρά, αν τη βιώνω κάθε φορά ολόκληρη, δημιουργώ μια ανάλογη μνήμη, την οποία ανασύρω, και έτσι μπορώ να βιώνω συχνότερα την κατάσταση της ικανοποίησης και της ευγνωμοσύνης.
