Ερωτάς ακούσιος
Που γίνεται εθελούσιος
Δυάδας ομοούσιος;
Η΄μοναχός κι ανούσιος;
Γυρίζει μέσα στο μυαλό
Και φτιάχνει κόσμο θαυμαστό
Θα κάνει κύκλο ολόκληρο;
Η΄θα πληρώσει πρόστιμο;
Κενό βρήκε και τρύπωσε
Σε θλίψης τόπο χτίστηκε
Ο νους παραμερίστηκε
Και η λογική ζαλίστηκε.
Σχέδιο εξόδου θα βρεθεί
Σαν πάρει πόδι η ντροπή
Θα βγει στο φως και θ΄ ακουστεί
Με μια στεντόρεια φωνή.
