Αυτοτέλεια εσωτερικής ακροστιχίδας.
(από Α μέχρι το Ω)
Αγνοούμενη η αγάπη.
Βασίστηκαν σε βεβαιότητες ότι θα τη βρουν.
Γεφυρώνονται με γενναιότητα οι γενικότητες.
Διαβρώνεται η δύναμη των δεδομένων.
Ερημίτης έρωτας εμφανίζεται στα έγκλειστα εγώ.
Ζωηρά ζιζάνια ζαλίζουν τη ζηλευτή ζαριά.
Ηλιόλουστες ημέρες ημερώνουν την ηδονή της ήττας.
Θεριεύει η θαλασσινή θαλπωρή ως θεμελιώδης θεραπαινίδα.
Ιδιαίτερες ιδιορρυθμίες ισοσκελίζουν ισότιμα ινδάλματα.
Καλόγουστοι καβγάδες κακοκαρδίζουν τα καλοκαίρια.
Λαμπερές λεπτομέρειες λασκάρουν απ΄τα λασπωμένα λαστιχάκια.
Μονόφθαλμες και μονοσήμαντες μομφές μαγκώνουν το μοίρασμα.
Νήπιο το νόημα ναυαγεί στη νευρικότητα.
Ξεστόμισε το ξεκάθαρο ότι ξεκουρδίζεται.
Οικοδεσπότης οίστρος οριοθετεί το οδήγημα στην ομοφωνία.
Παγωμένες παλάμες προσπαθούν να ποιήσουν παλμό.
Ραγισμένο ρολόι ρυθμίζεται σε ραντεβού ριψοκίνδυνου ρομαντισμού.
Σεισμογενείς σιωπές στηρίζονται σε στέρεα στηρίγματα σεμνότητας.
Ταξιθέτες ταχυκαρδίας τακτοποιούν τον τριγμό της ταλάντωσης.
Υγροί ύμνοι υιοθετούν την υλοποίηση υπογραμμισμένης υποστήριξης.
Φαρδαίνει το φεγγαρόφωτο φιλοδοξώντας φιλόστοργο φιλοδώρημα.
Χειράφετες χαρμολύπες χλιμιντρίζουν στα χαρακώματα των χαρακτήρων.
Ψιλοβρέχει ψαλμωδίες ψάχνοντας ψαμμίτες σε ψιλόλιγνες ψυχές.
Ωρολόγιο ωφέλειας ωθεί την ωρίμανση της ωραιότητας.
Προς το τέλος ενός πολύχρωμου καλοκαιριού…με επαναφορά στα ουσιώδη.
