Άλλη μια ευκαιρία.
Η ζωή δίνει ευκαιρίες για ανοίγματα αρκετά συχνά, αλλά εμείς για να τις δούμε πρέπει να ξεμεθύσουμε από το φόβο.
Χρόνια τον πίνουμε σφηνάκι, σφηνάκι ή και μονοκοπανιά κάποιες φορές. Σε μεγάλα ποτήρια, αυτά της μπύρας. Τα τεράστια.
Κάποια στιγμή για να μπορέσω να προχωρήσω και να τελειώνω σιγά σιγά με το φόβο, τον πόνο και το θυμό, χρειάστηκε να καταγράψω όλους τους ανθρώπους που μ΄έβλαψαν και να προσπαθήσω να τους καταλάβω και να τους συγχωρήσω.
Αργότερα ήρθαν τα «χειρότερα».
Έπρεπε να καταγράψω όλους τους ανθρώπους που έβλαψα και να τους ζητήσω να με καταλάβουν και να με συγχωρήσουν. Αν ήθελαν, αν μπορούσαν. Εγώ έπρεπε να συνεχίσω, όχι να ξεχάσω, αλλά ν΄αφήσω.
Ζωντανές επανορθώσεις μου είπαν. Όχι φανταστικές. Πραγματικές.
Πως θα γίνει; Πως θα το αντέξω; Και η υγιής φωνή μέσα μου έλεγε, προχώρα, μη φοβάσαι, δε θα πάρεις καμία αντίδραση προσωπικά. Θα το κάνεις για σένα, για την ψυχή σου. Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Είναι η δική σου «τελευταία έξοδος ΡΙΤΑ ΧΕΙΓΟΥΟΡΘ» (ταινία που συστήνω ανεπιφύλαχτα)
Έψαξα διευθύνσεις, πήρα τηλέφωνα, έγραψα γράμματα, έκλεισα ραντεβού σε ξεχασμένους ζωντανούς, επισκέφτηκα αξέχαστους πεθαμένους. Ήρθα αντιμέτωπη με συμπεριφορές που είχαν διάφορα συναισθήματα. Αδιαλλαξία, ντροπή, αλαζονεία, αδιαφορία, αλλά και προσμονή, κατανόηση, ενσυναίσθηση, συγχώρεση, αγάπη.
Το πιο δύσκολο σημείο σ΄αυτήν την προσπάθεια, ήταν να καταφέρω να ενώσω τη σοφία του ενήλικα με το δυναμικό χαμένο αυθορμητισμό του παιδιού. Αν μπορούσα ως ενήλικας να γίνω παιδί και να δράσω άμεσα, θα ήμουν έτοιμη ν΄ανταποκριθώ στη συνείδησή μου.
Έτσι η δράση θα γινόταν αυτόματα.
Ο ενήλικας έχει σοφία, αλλά έχει και αναστολές. Το παιδί δεν έχει αναστολές, αλλά δεν έχει σοφία.
Μετά από πολλή σύγκρουση, έγινε η μέθεξη αυτών των δύο στοιχείων και έτσι μου έδωσε την ώθηση και τη δυνατότητα, ν΄αδράξω την ευκαιρία.
Ένα καινούργιο άνοιγμα προς τη ελευθερία.
Αλέκα Κουσουνάδη
Food Addiction & Codependency Counselor
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Το πραγματικό, χάλκινο άγαλμά του γλύπτη Λύσιππου με τίτλο “Ο Καιρός” ή “Η Ευκαιρία“, ήτανε τοποθετημένο έξω από το σπίτι του, στην Αγορά της Ελληνιστικής Σικυώνας. Πρέπει να πούμε εδώ πως η πόλη αυτή ήταν από τις πρώτες αρχαιοελληνικές πόλεις μ’ ένδοξο πολιτισμό κι ακμή. Επίγραμμα του Ποσείδιππου, αναφερόμενο στην αλληγορική μορφή του έργου λέει:
-Από που είναι ο δημιουργός σου;
-Από την Σικυώνα.
-Ποιο είναι το όνομα του;
-Λύσιππος.
-Ποίος είσαι εσύ;
-Είμαι ο Καιρός, που δαμάζει τα πάντα.
-Γιατί πατάς με τ’ άκρα των δακτύλων σου;
-Πάντα τρέχω.
-Γιατί έχεις φτερά στα πόδια σου;
-Σαν τον άνεμο πετάω.
-Γιατί κρατάς ξυράφι στο δεξί σου χέρι;
-Δείγμα προς τους ανθρώπους, πως είμαι πιο κοφτερός από την αιχμή του.
-Γιατί έχεις την κόμη στην όψη;
-Για να με αρπάξει εκείνος που θα με συναντήσει.
-Γιατί είσαι πίσω φαλακρός;
-Γιατί αν δεν με πιάσεις από μπρος, είναι αδύνατο να με πιάσεις από πίσω.
-Για πιο σκοπό σε έκανε ο τεχνίτης;
-Για σένα ξένε, για να μάθεις και να γίνεις σοφότερος
