Παρατηρείστε τους ανθρώπους γύρω σας, ίσως φίλους, γνωστούς και ανθρώπους από την οικογένεια ακόμα, όταν έχετε μια επιτυχία, ένα όμορφο προσωπικό γεγονός, ή μια κοινωνική αναγνώριση, σιγά σιγά να αποστασιοποιούνται. Όσοι το κάνουν αυτό πιθανότατα, αντλούν την όρεξή τους για ζωή, μέσα απ΄ τη σύγκριση. Οι φωνές από το παρελθόν βρικολακιάζουν και φωνάζουν: « Αυτός είναι πιο έξυπνος, αυτή είναι πιο όμορφη, αυτός είναι πιο ικανός, ο άλλος πιο καπάτσος, ο άλλος πιο πιο πιο…»
Η σύγκριση δεν είναι όρος που μπορεί να υπάρξει σε μοναδικές υπάρξεις, όπως είναι οι άνθρωποι. Κι όμως μπορεί να καθορίσει όλη μας τη ζωή. Πυροδοτεί ένα τρόπο σκέψης και μια ώθηση που δημιουργείται από το συναίσθημα της ζήλειας.
Η ζήλεια έχει τη βάση της στο φόβο, του μη τυχόν ο άλλος αποδειχθεί καλύτερος από μένα. Απ΄τη στιγμή που γίνεται η σύγκριση και νοιώσουμε το αίσθημα της ζήλειας, γεννιέται ο ανταγωνισμός.
Οι άνθρωποι που θα αισθανθείτε κοντά σας σε μια ευτυχισμένη στιγμή της ζωή σας, είναι εκείνοι που νοιώθουν τόσο πλήρεις απ΄αυτά που έχουν καταφέρει οι ίδιοι και θα εκφράζονται και θα πράττουν μ΄ένα γενναιόδωρο τρόπο, σε κάθε σημαντική στιγμή για σας. Ακόμα κι αν δεν σας ξέρουν καλά! Η συναισθηματική γενναιοδωρία είναι ένας σημαντικός δείκτης ψυχικής υγείας που ή γεννιέσαι μ΄αυτόν ως χάρισμα και έμφυτη ενσυναίσθηση ή τον δημιουργείς.
Σε κάθε περίπτωση κάθε μειονεκτικό ή υπεροπτικό συναίσθημα, που προέρχεται από τη σύγκριση, θα πρέπει να μας προβληματίσει για το ποσοστό αυτοεκτίμησης και συναισθηματικής αυτονομίας.
