Ο γιος μου χθες πήγε για μπάνιο με τους φίλους του.
Και γύρισε αργά.
Σήμερα το πρωί, άνοιξα την τσάντα του και έβγαλα ότι είχε μέσα.
Έμεινε όμως λίγη άμμος.
Αφού την έψαξα καλά, βγαίνω στο μπαλκόνι μας, του 5ου ορόφου, και την τινάζω.
Και ξαφνικά, βλέπω να ίπταται ένα 10εύρω που έφυγε από μέσα και η αλήθεια είναι ότι είχα μια αγωνία να δω που θα πάει.
Προσγειώνεται λοιπόν στο μπαλκόνι του 1ου ορόφου.
Ούτε που διανoήθηκα να πάω να το ζητήσω!
Ήταν και 7 η ώρα το πρωί!
Και πώς να το ζητήσω και τι να πω;
Ψιθύρισα λοιπόν, στην ησυχία του πρωινού, «σήμερα θα είναι η τυχερή σας μέρα».
Όποιος ξυπνήσει πρώτος και βγει στο μπαλκόνι, θα το βρει και θα χαρεί.
Δεν είναι και τίποτα σπουδαίο, αλλά θα χαρεί!
Στη συνέχεια, άνοιξα το πορτοφόλι μου και αντικατέστησα το 10ευρω, βάζοντάς το στη τσάντα του παιδιού μου.
Λίγο αργότερα ξεκίνησα να πάω στον πατέρα μου.
Του είπα λοιπόν το πρωινό μου πάθημα και πώς το διευθέτησα.
Έτσι, γιατί μας αρέσει να διηγούμαστε τις καθημερινές μας ιστορίες…
Συμφώνησε μαζί μου σε όλες τις κινήσεις που έκανα.
Ανοίγει λοιπόν και το δικό του πορτοφόλι και μου δίνει δύο 20ευρα και ένα 10ευρω, λέγοντάς μου:
-Το 10ευρω βάλτο στο πορτοφόλι σου και τα δύο 20ευρα, στην τσάντα του παιδιού. Έτσι θα χαρεί κι αυτός όταν θα βρει κάτι παραπάνω ξαφνικά. Και μην του πεις από πού είναι αν σε ρωτήσει. Δε χρειάζεται να ξέρει. Μόνο η χαρά μετράει.
Κι έτσι έγινε.
Σήμερα ήταν ακόμα μια τυχερή μέρα, γιατί η αγάπη και η τύχη γυρνάει, αν τη μοιράζεσαι!
Σ΄αγαπώ μπαμπά,
Σ΄αγαπάμε παππού και να σου πω και κάτι, το κατάλαβε μόνος του ο εγγονός σου, ότι ήρθαν από σένα και ας μη του το είπες και ας μην του το είπα και ας μην μας το είπε!
Εύχομαι να σ΄έχω πολλά χρόνια κοντά μου και να χαίρομαι μαζί σου κάθε στιγμή αγάπης και πίστεψέ με, κάνω το καλύτερο που μπορώ, γι΄αυτό!
Σ ευχαριστώ για όλα!
